Drugi znak, czyli uzdrowienie syna dworzanina, łączy raz jeszcze Kanę Galilejską z Kafarnaum. Kana po hebrajsku to „trzcina”, a Kafarnaum to „wioska pocieszenia”.

Ważnym kluczem do odczytania tego znaku jest ponownie posłuszeństwo Słowu Jezusa. Widać też pewną ewolucję wiary urzędnika. Wraz z kolejnym pogłębieniem wiary, odzyskuje on swoją tożsamość i powraca do bycia ojcem. 

Kolejnym kluczem w odczytaniu znaku jest rozeznanie wspólnotowe. Słudzy wychodzą naprzeciw powracającego pana i oznajmiają, że jego syn żyje. Gdzieś na drodze przed wioską dochodzi do połączenia tego, co niesie w sobie ojciec i tego, co wiedzą domownicy. 

Św. Jan przypomina pierwszy znak, a o tym mówi, że to jest drugi. Włącza więc ponownie naszą uważność na to, co będzie w kolejnych znakach. Był początek znaków, teraz jest drugi, będą następne.