Odpowiedział Jezus: Czyż nie jest napisane w Prawie waszym, że Ja powiedziałem: bogami jesteście? Jeśli nazwał bogami, do których Słowo Boga stało się, a nie można odrzucić Pisma, to dlaczego o Tym, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat wy mówicie, że bluźnisz, dlatego, że powiedziałem Synem Boga Jestem? (J 10,34-36)
ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν ὅτι ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε; εἰ ἐκείνους εἶπεν θεοὺς πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή, ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον ὑμεῖς λέγετε ὅτι βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον· υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰμι;
Nagranie wersetów po grecku
Gdy szukamy w Ewangelii św. Jana wersetu, gdzie Pan Jezus mówi wprost o sobie: „Ja Jestem Synem Bożym„, to się okazuje, ze takiej wypowiedzi nie ma. To Imię jest „ukryte” w dziełach, w gestach, w nauczaniu, w sposobie bycia, w znakach. Pierwsze wyznanie wiary uczynił św. Jan Chrzciciel, który u szczytu swojej misji wyznaje i zaświadcza, że Jezus jest Synem Bożym.
Cała Ewangelia Janowa ma prowadzić do wiary w Syna Bożego. O tym mówi pierwszy epilog umieszczony na końcu 20 rozdziału: „… abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym i abyście wierząc, życie mieli w Jego Imieniu.”
Jezus pozostaje ciągle w spojrzeniu i miłości Ojca. Swoim ludzkim, synowskim sercem kontempluje Oblicze Ojca, karmi się Jego Wolą, szuka Jego chwały. Jest pewny Jego dobroci. Uroczyście wyznaje: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (J 10, 30)
W Synu, my wszyscy, mamy stać się synami i córkami Boga, nosić w sobie te same pragnienia i dążenia, które są w Sercu Pana Jezusa.