Temat znaków w Ewangelii św. Jana jest na tyle ważny, że jej rozdziały od 1 do 12 często nazywa się Księgą Znaków. Sam Pan Jezus wyjaśnił funkcję znaków, gdy rozmawiał z urzędnikiem królewskim, którego syn chorował. Zanim go posłał ze słowem życia stwierdził: „Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie” (J 4,48). Mają prowadzić do wiary w Jezusa, Syna Bożego, Mesjasza. Bardzo wyraźnie podkreślił to Ewangelista w pierwszym Epilogu: „I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej książce, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc mieli życie w imię Jego” (J 20,30-31). Znaki są dane do patrzenia w sposób przenikliwy, z zastanowieniem, jako droga do kontemplacji. Oto kolejny klucz do czytania Ewangelii św. Jana:

• Przemiana wody w wino
• Uzdrowienie syna dworzanina
• Uzdrowienie chromego
• Rozmnożenie chleba
• Jezus chodzi po wodzie
• Uzdrowienie niewidomego od urodzenia
• Wskrzeszenie Łazarza.

To siedem wielkich znaków w pierwszej części Ewangelii. Ostatecznym znakiem jest Zmartwychwstanie Pana Jezusa. Warto zauważyć jeszcze jeden znak nad Jeziorem Galilejskim. Jest to cudowny, obfity połów ryb po bezowocnej nocy.