Jezus przechadza się po wzburzonym jeziorze, które jest alegorią ludzkich lęków, zmagań. Pod koniec nocy uczniowie doświadczają z jednej strony swojej siły, a jednocześnie niemocy. Przewiosłowali dużą część drogi. Ostatnia będzie lekka i natychmiastowa. 

Ten znak najwyraźniej odnosi do samego Jezusa. Powraca sam do siebie. Znak panowania nad siłami natury jest jednocześnie miejscem samoobjawienia. Jezus ujawnia swoje Bóstwo. JA JESTEM to Imię, które słyszał w ogniu Mojżesz. Teraz słyszą je uczniowie nad wodami Jeziora Galilejskiego.